ชมรมคนรัก (หี) แห่งประเทศไทย

ไม่เคยกระเด้าแบบเย็ดจริงๆอ่ะ เคยแต่แบบแม่ใส่ผ้าถุงไม่ใส่กกน.แล้วเราใส่กางเกงขาสั้นผ้ายืดไม่ใส่กกน.(ชุดอยู่บ้าน) กอดแม่จากข้างหลังให้ตรงสะโพกแนบให้มากที่สุด เห็นแม่ไม่ว่าอะไรสักพักควยโด่ แม่ก็ไม่ว่าอะไร ทำเงียบผมเลยบดควยกับก้นแม่เนิบๆ แม่ก็ไม่ว่าอะไรยืนเตรียมของทำกับข้าวอยู่หยั่งงั้น สักพักอยู่ๆ แม่ก็บอกว่า ให้ไปอาบน้ำเตรียมกินข้าวได้ละก็เลยไม่กล้าทำไรต่อ แต่หลังจากวันนั้น ก็ทำแบบนี้อยู่เรื่อยๆ แม่จะทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นอ่ะ เราก็ต้องทำเนียนตามน้ำไป เคยเอาควยออกมานอกกางเกงด้วย คิดว่าแม่ก็รู้แต่ไม่เห็นว่าอะไร หลังจากนั้นก็เอาควยออกมาทุกครั้ง แม่ก็ทำเนียนทุกครั้งทำครัวไปคุยไปเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น หลังจากนั้น ผมก็หาโอกาสทำบ่อยขึ้นครับ ไม่ใช่แค่ตอนเตรียมอาหาร เช่น ตอนแม่ล้างจาน ตอนแม่แยก ผ้าเอาใส่เครื่องซักผ้า ฯลฯ อะไรงี้อ่ะ แม่ก็ไม่เคยบ่นเลยนะ ทำเนียนตลอด แต่ส่วนใหญ่แม่ใส่ผ้าถุงก็เลยได้แค่นั้น แต่….มีอยู่ครั้ง แม่เพิ่งกลับมาจากไปธุระข้างนอกมา พอกินข้าวทำไรเสร็จ ก็จะซักผ้า แล้วแม่ก็ทำการแยกผ้าต่างๆอยู่ ผมก็กะลังจะอาบน้ำเปลี่ยนเป็นผ้าเช็ดตัวแล้วจะเดินมาเข้าห้องน้ำ (เครื่องซักผ้าอยู่แถวหน้าห้องน้ำ) เห็นแม่ยืนหันหลังแยกผ้าอยู่ แต่ไม่เห็นผมแล้วแม่ก็ถอดกางเกงที่ใส่อยู่ออกเพื่อจะซักเหลือแต่ กกน. แบบถูกๆ ผ้าเงาๆบางๆซื้อตามตลาดนัดอ่ะ นึกออกมั้ยครับ อย่างงั้นล่ะ ผมก็เดินเข้าไปทำเนียนประกบหลังตามเคย แต่ทีนี้เป็นแม่ใส่กกน.บางผ้าลื่นๆ ส่วนผมใส่ผ้าขาวม้าไม่ใส่กกน.แรกๆก็กอดเฉยๆ แล้วก็เริ่มกระเด้าเนิบๆไป คุยไป จนควยแข็งแล้วก็เลยลองเอาควยออกมาจากผ้าขะม้า เอามาแนบก้นแม่กระเด้าต่อเนิบๆ ผ้ากกน.แม่บางมากต่างจากผ้าถุงที่เคยๆอย่างมากเลย แม่ก็ยังไม่ว่าอะไรอีกมือที่กอดอยู่ก็แตะๆแถวขอบกกน.(ไม่กล้ากว่านี้) ลองรั้งควยลงมาตรงๆแล้วเอาจิ้มก้นแม่ดูเบาๆ แต่ก็ให้แน่ใจว่าแม่ต้องรู้ตัว [...]

สวัสดีครับ เรื่องราวต่อไปนี้ของผมเป็นเรื่องจริง เป็นเรื่องที่ชายหลายคนเคยคิดเคยฝันว่าอยากจะทำ ทำอย่างไรหนอเวลาเราเงี่ยน เราจะได้เย็ดหีโดยที่เจ้าของหียินยอม และทีสำคัญฟรี ผมเองก็ใฝ่ฝันถึงมันมาตั้งแต่รู้จักว่าเย็ดกันมันคืออะไร แต่ก็ได้แต่ฝันเช่นเดียวกับ คนอื่นๆ เวลาเงี่ยนก็ได้แต่เสียตังไปเอา เคยมีแฟนและได้เย็ดแฟนเหมือนคนอื่นๆเขาทำ แต่ก็คนเดียว แถมเธอเคยโดนเย็ดมาก่อนแล้วด้วย จนกระทั่งผมเรียนจบปริญญาตรีจากแถวๆสามย่าน ก็มีโอกาสบินลัดฟ้าไปอเมริกา ไปเรียนต่อปริญญาโท ที่นั่นเองผมได้รู้จักกับวิชาสะกดจิต ความจริงผมไปเรียนบริหาร แต่พบคำเชิญชวนเรียนวิชาสะกดจิต โดยเรียนทางไปรษณีย์ ผมเห็นมันราคาถูกและไม่ยุ่งยาก จึงลองเรียนดู ก็อย่างนั้นๆละครับ ทดลองมาสะกดเพื่อนๆในยูที่เรียนอยู่ มันก็ไม่ค่อยได้ผล มีบางครั้งมันเหมือนกับว่าจะทำได้ แต่ก็แป๊บเดียว เมื่อผมกลับมาเมืองไทยก็หอบตำราสะกดจิตกลับมาตั้งใหญ่ ลองมุมานะอ่านจนตาลาย ทดลองสะกดใครก็ได้แค่เคลิ้มๆ โดยมากผู้ถูกสะกด จะรู้ตัวเหมือนคนครึ่งหลับครึ่งตื่น แต่อย่างไรก็ตาม คนรอบข้างเริ่มรู้ว่าผมสะกดจิตเป็น วันหนึ่งเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ที่ออฟฟิศ มาปรึกษาผม เรื่องลูกสาวของเขาป่วยเป็นโรคสมาธิสั้น อาการของโรคนี้คือเด็กจะอยู่นิ่งไม่ได้ มีอาการเหมือนเด็กซนตลอดเวลา ผมจึงอาสาจะทดลอง สะกดจิตรักษาให้ ก็ในตำราที่หอบเอามาเขาก็สอนการรักษาอาการนี้ไว้เหมือนกัน เช้าวันหยุดวันหนึ่ง เพื่อนรุ่นพี่ของผมจึงได้พาลูกสาวของเขา มาหาผมที่บ้าน เธออายุสิบสองชื่อแก้วตา ผมจึงพาแก้วตาเข้าในห้องทำงาน ซึ่งผมดัดแปลงเป็นลักษณะเดียวกับห้องสะกดจิตของฝรั่ง มีเก้าอี้นอนยาวน่าสบายอยู่ แก้วตาหยุกหยิกพล่านไปหมด ไม่ว่าพ่อของเธอจะพยายามบอกให้เธอนั่งนิ่งๆอย่างไรก็ไม่สำเร็จ ผมจึงขอให้ เขาออกไปจากห้องแล้วทิ้งแก้วตาไว้กับผม ผมเริ่มกรรมวิธีสะกดแก้วตา ( [...]